O tak!!! 

Chce i to bardzo! Kiedyś do siłowni mnie samą ciągnęło. Dzisiaj też, ale już trochę mniej. Ale nadal chce tam wrócić. Chociaż na chwile. Dlaczego? By potrenować i dać sobie tak w kość. Chce tak poćwiczyć, żeby następnego dnia nie móc wstać z łóżka! Półtorej roku przerwy wystarczy!!

A zresztą to dzięki obozowi poznałam G. :* Ale o tym czytaj tutaj [KLIK]

Cudowne uczucie jest wiedzieć, że dałaś z siebie wszystko co mogłaś. Super było jeździć na za zawody i zdobywać medale, dyplomy, nagrody :) I love it! :*

Do tej pory pamiętam który medal jest moim pierwszym, który ostatnim. Pamiętam z którego najbardziej jestem dumna. Który był dochodowy (dostałam stypendium sportowe za niego :) ).

Pamiętam chyba każde zawody, każde jedne czegoś mnie uczyły. Np: Miałam III miejsce na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży, które odbyły się w Muszynie. Nauczyły mnie, że jeśli się walczy i daje z siebie wszystko to nigdy nie wyjdzie się z niczym... Zdobycie tego miejsca było moim kiedyś marzeniem. I się spełniło! :)

Ćwiczyć mogę dalej... Już jestem w pełni na to nastawiona ;) Ale niestety zawody odpadają. Z bobaskiem nie pojadę, a sam w domu nie zostanie... Wiadomo. O obozach też już tylko mogę sobie pomarzyć ;(

Wiem, że nie będzie łatwo. Będę musiała zaczynać wszystko od nowa -ale warto! :) 

Kilka starych fotek też mam dla Was, ale ich jakość trochę kiepska, więc za  to Was przepraszam :)

Pozdrawiam Ania ;*

Ja to ta w czerwonym :) A no tak wszystkie są czerwone ;p A więc ja to ta na 3 miejscu :) OOM w Muszynie :) A z tyłu za mną mój trener :)

 Podczas treningu :) Takie tylko 65 kg :)

A to już w Ciechanowie na MP :) Nie śmiać mi się!! :)

Na rozdaniu stypendium :) Taka zadowolona sobie idę :D A co!!

Mało Nas ;) Tęsknię ! ♥

A tutaj już sam w sobie!. Jedyny i niepowtarzalny Jaś ;* U trenera na rączkach! :*

Fajnie tak powspominać stare czasy :) Oj działo się działo :)